Na de eindpresentatie ‘s avonds een gezellige avond in Café Pilegården, waar we Eirik’s verjaardag hebben gevierd onder het genot van wat biertjes, waarna we ‘s avonds rond een uurtje of vier, lopend naar huis zijn gegaan en onze nieuwe Australische huisgenote, fietsen hebben geleerd.

Op de planning staan nog een hoop dingen waar ik nog niet aan toegekomen ben, maar die wel de moeite waard zouden moeten zijn: Møns Klint het hoogste punt van Denemarken. Het Deense Architectuur Centrum en nog wat musea, omgeving en ik hoop ook nog de Opera, maar ik zie wel, moet ook begin februari nog een vrachtwagen halen met veel te veel bagage…

Al een voorproefje (later volgt waarschijnlijk een pdf) van de presentatie: photoshop CS 3 + autocad 2008: gevel 1 + 2

Project

In vier speeldagen heeft Arsenal gisteren de volgende ronde van de Champions League gehaald. Verder heb ik morgen (aha) een presentatie van mijn ‘Archive’. Alle observaties rond de Palermoiaanse ruïne [

Cashback [2006]
Origineel een korte film [2004], maar na te zijn genomineerd voor een Oscar was er genoeg geld beschikbaar voor een featurelength uitvoering. Bijzondere film, gemaakt door Sean Ellis (voormalig fotograaf), over hoe kunstacademiestudent Ben Willis’ tijdsbeleving verandert nadat de relatie met z’n vriendin uitgaat. Hij kan daarna niet meer slapen. De extra acht uur die hij overhoud per dag besteedt hij aan een baantje in de Supermarkt, waar de werknemers allemaal proberen om op één of andere manier de tijd sneller te laten gaan. De manier van Ben, is anders dan die van zijn collega’s…

Originele 18 minuten versie op video.google / Officiële site

MUSIC

Bang Gang – Something Wrong [2003]
Muziek met een donkere sfeer, beetje zwaarmoedig en een zangeres met een mooie trieste stem, die soms een beetje klinkt als de lieve versie van de zangeres van The Knife. Het artwork van de CD is goed verzorgd: cover

01.  Inside 5:39  
02.  Follow 4:51  
03.  Something Wrong 2:53  
04.  It’s Allright 4:06  
05.  There Was a Whisper 3:59  
06.  Forward and Reverse 3:54  
07.  Find What You Get 3:28  
08.  In the Morning 4:40  
09.  Stop in the Name of Love 3:34  
10.  Everything’s Gone 2:25  
11.  Contradictions 4:46  
12.  Look at the Sun 2:51

Wat heb ik verder deze week geluisterd? Ik kreeg van Jaap een tijd geleden al een linkje naar Last.FM, een site waarbij word opgeslagen welke muziek je luistert. Dit alles zodat jij (en anderen) kunnen zien welke muziek je nu echt luistert. Zo blijkt dat Jos z’n muziek smaak nogal eenzijdig is (bandjes, hehe). Mijn ietwat gevarieerder muziek smaak (ouwe lullen muziek) Verder worden er, op basis van je geluisterde muziek, radiostations voor je aangemaakt die muziek ‘draaien’ die gerelateerd is aan je eigen smaak.

Hierna volgt een schokkende mededeling.

Neil Young de vader van Matthijs van Nieuwkerk?

Ik las een oud (1997) artikel in het NRC over Matthijs van Nieuwkerk, vlak daarvoor had ik een foto van Neil Young gezien (ivm m’n vernieuwde Web 2.0 interesse), ik weet nu zeker dat Neil Young zijn achternaam als ‘eeuwige’ artiestennaam gebruikt! Het zou tegenwoordig eigenlijk iets moeten zijn als: TAFKATAYFKAN… [The Artist Formerly Known As The Artist Young Formerly Known As Newchurch red.] Geloof je me niet?!

PUBLIEKE OPINIE

Persmuseum Fokke & Sukke

F&S op de elitaire tour. Zie en lees!

(*) Bouwkunde Afslang… Jos, na ’some fierce competition’, kaartje komt eraan… BTW wat vind je van Afslangk? [betekenis: Verkort SB-en]

Ondertussen lijdt ik aan een ernstige vorm van procrastination. Ik herken me in alle drie de types procrastinators. De onder veel studenten bekende milde vorm van procrastinatie staat ook wel bekend als ‘soggen’. Iemand een afdoende oplossing? David Allen al geprobeerd…

De Berg

Na twee weken was iedereen gek van het constante lawaai, (hotel in de binnenstad) de benzinedampen, de crazy zwerfhonden en de constante stroom van pizza en pasta naar je maag, het enige waar je eigenlijk niet gek van werd was de omgeving van de stad: heuvels, bergen en een strak blauwe zee! Monte Pellegrino en Il golfo di Mondello, hebben me gered. Vooral in de dagen rond de operatie van Peter, was de afleiding en de kalmte van de berg waar je onbereikbaar was voor lawaai en kunstmatige geuren noodzakelijk.
Samen met Eirik, een Noorse uitwisselingstudent, heb ik de Monte Pellegrino beklommen en zijn we er overheen, ondertussen al foto’s makend, naar het strand van Mondello gelopen. Een paar dagen later kwamen er mensen naar ons toe, met onderkoeld ontzag: ’Zijn jullie die jongens die over de berg naar het strand gelopen?’ Bleek dat we ongeveer 35 kilometer bergwandelend hadden afgelegd… De foto’s zijn nog niet allemaal beschikbaar omdat we ze op Eirik’s laptop hadden gezet, die het door het klimaat had begeven:… piep piep pieeeeeeeeeeeeep: FAN ERROR. De laptop is nu bij de Noorse IBM-shop in reparatie, 600 foto’s in de wacht. –> Foto’s na de klik

Palermoiaanse gevaren

Maar er zijn ergere dingen: een blond Deens meisje zijn bijvoorbeeld of gewelddadig worden overvallen, zoals één van de Deense studenten overkwam bij een pinautomaat. Van de 162 studenten en 10 docenten, zijn er 4 beroofd, wat nog mee schijnt te vallen. Ook de zwerfhonden die vooral ‘s nachts rondliepen, overdag sliepen ze midden op de drukste straten,  (geen van de straten is autovrij, al is een straat nog geen twee meter breed, komt er nog om de minuut een fiat met halsbrekende bekwaamheid door heen scheuren) waren eng: kom je om vijf uur ‘s nachts de locatie voor je ontwerp fotograferen staan er zes paar gloeiende gele ogen naar je te loeren zoals je dat alleen in C-films van het horrorgenre ziet.

‘De Kippen’

Het hotel waar ik een bed deelde met Eirik, heeft ons aan het eind nog het gescheurde gaasgordijn (was al zo toen we aankwamen) laten betalen a 10,- euro pp, met de geweldige argumentatie: jullie zijn jongens, en dus sterk, en dus hebben jullie het gedaan. Ze moeten waarschijnlijk de ‘chickens’* betalen, dus ze hebben het geld hard nodig.
De ‘chickens’ bepalen nog steeds een groot deel van de dagelijkse gang van zaken. Ze halen eens in de zoveel tijd, hun rechtmatige inkomsten op, ze leveren immers bescherming, en met zachte dwang betalen 95% van de winkeliers deze protectie-premie, de rest van de winkeliers moet in eigen bescherming investeren, omdat er wel eens iets zou kunnen gebeuren… Dit houdt in dat ze constant moeten rondlopen met twee of drie bodyguards om niet binnen een week neergelegd te worden. Het probleem van deze houding is dat je clientèle, het natuurlijk minder aangenaam vindt om in je winkel te komen.
Toen we op de derde dag samen met Ida, een Deens meisje die met ons meewandelde, op een terrasje wilden gaan zitten, keek de eigenaar eerst naar een groepje mannen, die elkaar aankeken en toen knikte ‘de patron’ naar de eigenaar dat hij toestemming had om ons een plaats aan te bieden naast hun tafel. Er zat een soort spanning in de lucht, maar we wisten nog niet echt wat. Toen we gingen zitten, viel het ons op dat op de hoeken van de straat een aantal potige mannen stonden die telkens oplettend om zich heen keken, en eens in de zoveel tijd een knikje gaven naar de mannen rond de tafel naast ons. Die mannen waren allemaal beter gekleed dan de gemiddelde inwoner van Palermo, en hadden een air over zich heen van: we rule this place. Na een half uur kregen we een zak met geroosterde kastanjes bij onze tafel afgeleverd, en we keken om ons heen wie dat gedaan had, en waarschijnlijk met dank aan Ida, bleken de ‘chickens’ daarvoor te hebben gezorgd. Toen we om de rekening vroegen, kregen we in plaats van de rekening, nog een rondje drinken…

Voetbal, en hoe het je leven beter maakt

Er moest natuurlijk ook gewerkt worden aan onze opdracht. Dit hield voor mij in: een locatie kiezen. Omdat de ruïnes zo enorm interessant zijn - niet voor niets heeft Piranesi een groot gedeelte van z’n leven aan virtuele exemplaren besteedt – koos ik de ruïnes naast mijn Palazzo (het paleis wat ik kreeg toegewezen als uitgangspunt voordat we naar Palermo gingen) als locatie. Omdat ze niet toegankelijk waren wegens instortingsgevaar en algeheel onbegrip, wilde ik graag foto’s van bovenaf nemen zodat ik later plattegronden kon tekenen. Dus in mijn beste Italiaans, geprobeerd om in een naast gelegen school van vijf verdiepingen binnen te komen: ‘Studento della Architectura (met een hoofdletter want zo beschouwen ze dat in Italië, architectuur is heilig), di Danimarca e Hollanda, Johan Cruijff, Sneijder, van Nistelrooij, di projetta di Palermo, permissio di fotografica, di ruino della seconda guerra mondial… No? No habla Inglès?’, ‘Johan Cruijff, Si Si, Grande! Gazetto della Sport, Calcio!!’ Gelukkig wist de portier ook precies wie van de 500 mensen in het gebouw Engels sprak, één vrouw, en belde haar op. Vervolgens mobiliseerde zij allervriendelijkst een aantal mannen om alle ramen en deuren voor me open te doen, de stoelen en tafels in de klassen zo te schikken als het mij beviel, voornamelijk zo dat ik erop kon staan om foto’s te nemen van de omgeving. En zelfs het dak dat in geen jaren was betreden werd na vier sloten te hebben ontsloten, voor mij toegankelijk. Leve de Italiaanse behulpzaamheid. Ook later hielp het noemen van Nederlandse voetbalspelers, me in het voormalige hoofdkwartier van Mussolini in Palermo, wat op dat moment logischerwijs een ruïne was…

Op de laatste dag kwamen we erachter dat de laatste trein naar het vliegveld om 21:15 ging. Terwijl ons vliegtuig (Air One) pas om 06:00 de volgende ochtend zou vertrekken. Een taxi was aan de dure kant, dus besloten we met een select groepje van Deense en Noorse armoedzaaiers, om rond 21:15 dan maar alvast naar het vliegveld te vertrekken. Dit ontaardde in een weergaloze avond en nacht waar we onder andere een nieuwe Deense nationale feestdag hebben ontwikkeld: Happy Danmark Day; een nieuwe vorm van Ultimate Frisbee hebben uitgevonden: Ultimate Frisbee, with the Ultimate Reward, (details zijn te gruwelijk om te worden onthuld); het hooghouden met veren tot een kunstvorm hebben verheven, die zo hoog is, dat deze alleen kan worden beloond met: een Grande Birra Morretti of de Ultimate Reward; en last but not least: de precieze plek hebben gelokaliseerd waar de trillingen van een tot vervelends toe stampende voet, het best weerklinken in een hele grote lege departurehal om zo andere mensen uit hun felbegeerde slaap te houden.

Teruggekomen in Kamer, Kopenhagen, Denemarken, was het dus niet meer dan logisch dat ik eerst 18 uur moest slapen voor ik weer iets zinnigs kan uitbrengen… of moet ik nog wat meer slapen?

* De term die Eirik en ik bedacht hadden toen we over ze (ze, zijn de families die centraal staan in films als: ‘The Godfather’ en de delen die er op volgen…) wilden praten, maar ze naast ons zaten, zodat het niet wenselijk was dat ze dat ene woord uit het Engels zouden oppikken. Het zorgde ook voor hilarische momenten: ‘Do you see the chick who is watching us? I think he has a really chickenesque way of keeping an eye on our table, with his chickencar and his chickenattitude’. Later werd deze term algemeen gebruikt in het Deense kamp.

Woensdagmiddag vertrekken we met een indirecte vlucht via Rome, naar Palermo! Meerdere culturen: Arabisch (Tunesië is dichterbij dan Rome), overheerst door de Vikingen, Romaans, Italiaans én Maffiaans. Stad met problemen, dus stad met kansen; en aangezien er ongeveer 162 studenten op worden losgelaten, zullen de problemen – en daarmee de kansen – vast groter worden!

Onze taak: vind een locatie, en een probleem(stelling) waar je een oplossing (in de vorm van een gebouw) voor gaat ontwerpen! Maar aangezien een hele stad ontdekken en begrijpen in twee weken niet te doen is was onze opdracht vooraf: bedenk een methodologie om de stad zo te registreren, dat je op een voor jezelf specifiek gebied heel veel informatie krijgt.*
Ik heb er zin in… het weer schijnt er ook iets beter te zijn: 27°C in plaats van 12°C, zon in plaats van regen!

Net een lang weekend met Karin gehad, met hetzelfde weer als onze vakantie in België, maar wel veel van Kopenhagen gezien, en ook een heel mooi Kasteel in de omgeving van Hillerød. Verder gesponsord terras en cafébezoek – als jullie dit lezen: tak skal du have! - ook de drop en kaas doen het goed! Zenders van de broodnodige mentale ondersteuning ook bedankt. Foto’s: 1 2 3

Voordat Karin langs kwam, had ik een soort anticipatiedip, dus ik heb toen m’n tijd wel nuttig, maar anders besteed. Samen met mijn Astrofysische huisgenote, de Duitse ‘instrumentale’ (in meerdere zinnen van het woord) korte film gezien: ‘Der Lauf der Dinge‘. Sommige mensen zullen zich misschien het spel ‘The Incredible Machine‘ herinneren? Dit is de overtreffende trap, inclusief scheikundige overgangen! Het willen bepalen van de loop der dingen zit natuurlijk in (veel) mensen opgesloten. Ik moet bijvoorbeeld elke vakantie ergens een beekje veranderen door er een dammetje in te bouwen. Het werk van de fotograaf Edward Burtynsky heeft ook het ingrijpen van de mens op aarde als thema. Met behulp van zijn foto’s is Manufactured Landscapes gemaakt. Misschien toch geen dammetjes meer bouwen?
Klimaatveranderingsfetisjisten (wie een mooier woord bedenkt en het in een comment schrijft wint een hoogst persoonlijk ansichtkaartje vanuit Kopenhagen, stad der Zeemeermin**) –> bekijk de film!

*Er zijn zelfs mensen die een zelfgebouwde robot meenemen…
**Over de uitslag kan gecorrespondeerd worden. Familie en vrienden zijn niet uitgesloten van deelname.

Workshop ‘Sustainability/Model’

Design Solitude in Palermo

Presentation: Solitude in Palermo

Studytrip Palermo

Articles
Photo’s

Photography Course

Photo’s